49 Wetterbach

Graslanden barstensvol leven: hier voelen niet alleen graspieper en vlinders zich thuis, ook europese trollius en monnikskap gedijen hier.

Wetterbach dal (Michael Frede)
Wetterbach dal (Michael Frede)

Een wandeling door de graslanden temidden van bloemen en vogelgezang

Direct aan de grens met Hessen, in het zuidelijkste deel van het Kreis Siegen-Wittgenstein, ligt het Wetterbachtal  bij Holzhausen. Het brede beekdal gaat in het westen omhoog naar het plaatsje Holzhausen, terwijl ze in het oosten begrensd wordt door een steile heuvelwand. Aan de voet van deze heuvel slingert de Wetterbach. De beek heeft zich in een diepe bedding met natuurlijke steilwanden ingegraven. De beek wordt omzoomd door elsen, wilgen en essen. Wie de beek stroomopwaarts volgt, merkt dat de beek zich vertakt in de beekdalen van de Weier en de Winter. Deze beken voeren het water en de koude lucht van het 300 meter hoger gelegen Westerwald mee naar beneden het Wetterbachtal in. Dit verschijnsel zorgt ervoor dat het klimaat rondom Holzhausen relatief ruig is, en dat hier planten gedijen die normaliter pas op duidelijk grotere hoogten zijn aan te treffen, zoals bijvoorbeeld noords walstro. Het meest opvallende kenmerk van dit gebied zijn de weidevogels, die in het moderne agrarische landschap op veel plaatsen verdwenen zijn, bij gebrek aan bloemenrijkdom en de daarmee samenhangende insectenrijkdom. In het Wetterbachtal vinden ze nog voldoende voedsel om hun jongen mee groot te krijgen, en hun legsels worden niet weggemaaid. Het uitgekiende beheer heeft ertoe geleid dat hier één van de laatste grote populaties van het paapje in Noordrijn-Westfalen stand heeft kunnen houden. Vaak laat hij vanaf de palen van het hekwerk zijn gezang horen, begeleid door de opvallende zangvlucht van de graspieper. Op een paar plekken kun je ook een naaste verwant van het paapje zien, zingend vanaf een hoge plek in het landschap: de contrastrijk gekleurde roodborsttapuit. In het dichte gras verstoppen zich de wereldwijd bedreigde kwartelkoning en de sprinkhaanzanger. Hun zoemende, insectenachtige zang laten ze ook graag 's nachts horen.

Naast deze „hoofdbewoners“ van het Wetterbachtal zijn er ook zeldzame vogelsoorten uit de omringende bossen, die het beekdal regelmatig bezoeken vanwege de hoge voedselrijkdom. Wie de ogen open houdt kan een zwarte ooievaar zien landen op de natte weiden of de opvallende rode wouw volgen op zijn zoektocht naar voedsel. Vooral de insectenetende roofvogels als de boomvalk en de wespendief worden als betoverd aangetrokken door de zoemende en tjirpende graslanden. In de graslanden is een veelvoud aan interessante soorten te vinden, zoals het zeldzame en onopvallende donker pimpernelblauwtje.

Hij laat zich makkelijk van de troon stoten door de stralend oranje morgenrood of de prachtig gevlekte zilveren maan. Ze dansen allemaal lichtvleugelig van bloem tot bloem op de rond 250 bedreigde graslandsoorten die in het natuurreservaat voorkomen. Lichtende voorbeelden van de zeer soortenrijke en beschermingswaardige flora zijn de citroengeel bloeiende europese trollius (bloeitijd mei tot juni) en de diepblauw gekleurde blauwe monnikskap (bloeitijd juli tot september). Beide soorten zijn bergplanten, die door de koude luchtstroom van het Hohen Westerwald hier ook op (voor deze planten  ongebruikelijke) lagere hoogte gedijen. Ze hebben een voorkeur voor vochtige standplaatsen in de omgeving van de Wetterbach. Met een beetje geluk kun je daar ook de iriserende ijsvogel of de waterspreeuw met zijn witte bef in het vizier krijgen.

Contact: Biologische Station Siegen-Wittgenstein